ΤΟ ΑΝΤΙΔΩΡΟ
€13.00 €11.70
Η βιομηχανία της Ευτυχίας καλά κρατεί στην εποχή μας.
Στην αποθέωσή τους βρίσκονται τα βιβλία αυτοβοήθειας αφού ο κόσμος διψάει για συμβουλές και στρατηγικές που μας βγάζουν από τα αδιέξοδα.
Εσείς που αναζητείτε τα δώρα της ζωής, διαβάζοντας το Αντίδωρο θα συνειδητοποιήσετε ότι:
Ο ευτυχισμένος άνθρωπος δεν ψάχνεται να γίνει πιο ευτυχισμένος.
ΑΠΛΩΣ ΕΙΝΑΙ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ. ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΚΕΙ!
Διαθεσιμότητα: 2 σε απόθεμα
Σχετικά προϊόντα
- Ψυχολογία
Πηραμε(;) γατα
Κυριάκος ΑθανασιάδηςΠως είναι να ζεις στο ίδιο σπίτι με έναν τετράποδο έφηβο€12.20€11.00Πώς είναι να ζεις στο ίδιο σπίτι με έναν τετράποδο έφηβο. Ονειρικές, πανέμορφες, αφοσιωμένες και μαγικές, οι γάτες δεν χωρούν σε καλούπια και κατηγοριοποιήσεις: είναι ανυπόταχτοι έφηβοι που θέλουν να κάνουν πάντα το δικό τους –ρωτήστε όποιον έχει γάτα και θα σας πει! Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να τις προσεγγίζουμε είναι κοινός. Αν αγαπάτε τις γάτες, αυτό το βιβλίο είναι για εσάς. Κι αν πάλι δεν έχετε γάτα, αλλά σκέφτεστε να αποκτήσετε, διαβάστε το ξανά και ξανά. Ανάμεσα σε πολλά άλλα, θα μάθετε με τον πιο απλό και παραστατικό τρόπο: Τι προετοιμασίες πρέπει να κάνετε πριν έρθει στο σπίτι σας. Πώς θα βοηθήσετε τη γάτα σας να εγκλιματιστεί στο καινούργιο της περιβάλλον. Πώς θα την κάνετε να νιώθει, αλλά και να είναι, πάντοτε ασφαλής και ευτυχισμένη. Και ποιες είναι όλες οι ευχάριστες υποχρεώσεις που έχετε απέναντί της. Μέσα από είκοσι ανεξάρτητα κεφάλαια, ενημερωθείτε –από κάποιον που τα έμαθε όλα από πρώτο χέρι, με την καθημερινή του τριβή με τη δική του γάτα, αλλά και από μία σειρά ειδικούς– για όλα όσα είναι απαραίτητο να ξέρετε πριν ενώσετε τη ζωή σας με το γατάκι ή την ενήλικη γάτα που ονειρεύεστε. Πώς είναι, λοιπόν, να ζεις στο ίδιο σπίτι με έναν τετράποδο έφηβο;
- Δοκίμιο
Ευγνωμοσύνη
Oliver Sacks€5.90€5.30“Είναι η μοίρα κάθε ανθρώπου” γράφει ο Σακς “να είναι μοναδικός, να ακολουθεί το δικό του μονοπάτι, να ζει τη δική του ζωή, να βιώνει τον δικό του θάνατο”. Τα τέσσερα αυτά δοκίμια συναποτελούν μια ωδή στη μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου και στην ευγνωμοσύνη για το δώρο της ζωής. Κανείς άλλος συγγραφέας δεν έχει καταφέρει να αποδώσει το δράμα της αρρώστιας με τόση ειλικρίνεια και ευγλωττία όση ο Όλιβερ Σακς. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του έγραψε μια σειρά από δοκίμια που προκαλούν συγκίνηση, καθώς διερευνούν τα συναισθήματά του για την ολοκλήρωση της ζωής του και τη συμφιλίωση με τον ίδιο του τον θάνατο.
“Ο Όλιβερ Σακς δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο γιατρό ή συγγραφέα. Τον προσέλκυαν τα άσυλα για τους αρρώστους, τα ιδρύματα για άτομα με ευπαθή υγεία και αναπηρία, η συντροφιά των “περίεργων” και των “αφύσικων”. Ήθελε να ατενίζει την ανθρωπότητα στην πολυμορφία της με τον δικό του, σχεδόν αναχρονιστικό, τρόπο – πρόσωπο με πρόσωπο, βήμα βήμα, μακριά από τον ολοένα αναπτυσσόμενο κόσμο των υπολογιστών και των αλγορίθμων. Και μέσα από τη γραφή του μας έδειξε αυτά που ο ίδιος έβλεπε”.
Ατούλ Γκαουάντε, συγγραφέας του βιβλίου Εμείς οι θνητοί
(Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2016) - Ισπανική-Ισπανόφωνη
Ο δρόμος των δακρύων
Jorge BucayΦύλλα πορειας ΙΙΙ€21.20€19.10“Αυτό που μπορούμε να κάνουμε για να μην υποφέρουμε “περισσότερο”, δεν είναι να αγαπάμε “λιγότερο”, αλλά να μάθουμε, όταν φτάνει η στιγμή του αποχωρισμού ή της απώλειας, να μη μένουμε κολλημένοι σ’ αυτό που δεν υπάρχει πια. Να χαιρόμαστε τη στιγμή, όσο διαρκεί, και να προσπαθούμε να την κάνουμε όσο γίνεται καλύτερη. Να ζούμε ρισκάροντας κάθε λεπτό της ζωής μας. Τέλος, να μη ζήσουμε αύριο με τη σκέψη στη σημερινή μέρα που ήταν τόσο ωραία, γιατί αύριο θα έχουμε την υποχρέωση να κάνουμε ό,τι φέρει το αύριο. Και θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε κι αυτό εξίσου ωραίο.” Η αυτονομία, ο έρωτας, ο πόνος, η ευτυχία και η -πνευματικότητα είναι οι πέντε δρόμοι τους οποίους χαράζει ο Μπουκάι στον χάρτη που οδηγεί στην ολοκλήρωση του ανθρώπου, στη συνειδητοποίηση του εαυτού του. Πέντε διαδρομές που θα πρέπει ο καθένας να διανύσει μέσα από προσωπικές εμπειρίες και με τον δικό του τρόπο. Ο δρόμος των δακρύων είναι, κατά τον Χόρχε Μπουκάι, “ο πιο σκληρός από τους δρόμους αυτούς”. Είναι το μονοπάτι του πόνου, του πένθους και των απωλειών, μα ακόμη κι έτσι, είναι ένας δρόμος απολύτως απαραίτητος. Γιατί δεν μπορούμε να συνεχίσουμε αν δεν αφήσουμε πίσω αυτό που δεν είναι πια εδώ μαζί μας.