Eίμαι ο ίδιος μια αντίφαση…
€13.30 €12.00
Η έκδοση πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 60 ετών από τη βράβευση του Γιώργου Σεφέρη με το Νόμπελ Λογοτεχνίας,
Το βιβλίο περιλαμβάνει τις δύο εμβληματικές ομιλίες του ποιητή που εκφωνήθηκαν στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης και στο γεύμα που παρατέθηκε προς τιμήν του την επόμενη μέρα, σε τρεις γλώσσες (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά).
Τα δύο αυτά κείμενα επιβεβαιώνουν το άσβεστο πνευματικό πάθος του για τον Τόπο, τη Γλώσσα και τη ζωντανή Παράδοση.
Η έκδοση συμπληρώνεται με φωτογραφικό υλικό.
(Τρίγλωσση έκδοση ελληνικά – αγγλικά – γαλλικά)
Σχετικά προϊόντα
- Ελληνική πεζογραφία
Η Πολιτεία
Παντελής ΠρεβελάκηςΟ Κρητικός, βιβλίο τρίτο€14.71€13.30O Κωσταντής στάθηκε στην ακροχωραφιά, λεύτερος και μοναχός. Το ψήλωμα όπου βρισκόταν έβανε αποκάτω του τη βρύση του χωριού και την πλατεία όπου συνηθούσαν ναποσπερίζουν οι χωριάτες. Δυο-τρία κληματόδεντρα ισκιώνανε τον τόπο, κ’ είχαν κρεμασμένα από τις κλάρες τους κάτι θεόρατα τσαμπιά, που θέλαν ακόμα καιρό για να μαυρίσουν. Οι πέτρες και τα ξερόχορτα στους φράχτες σταλάζανε το μάλαμα του απόβραδου.
- ΚΡΗΤΙΚΑ
Κατίνα Παΐζη
Νίκη ΤρουλλινούΠόσο πολύ σ'αγάπησα€16.50€15.00Η ποιήτρια Κατίνα Παΐζη γεννήθηκε στην Ανώπολη Σφακίων το 1911, έζησε στο Ηράκλειο και πέθανε στην Αθήνα το 1996. Ξεχωριστή ποιητική φωνή της γενιάς του μεσοπολέμου, αδελφή της σπουδαίας ηθοποιού Αλέκας Παΐζη, τα τελευταία χρόνια έγινε γνωστή με το ποίημα της “Πόσο πολύ σ’ αγάπησα” που έγινε τραγούδι με τη φωνή του Χρήστου Θηβαίου.
Το βιβλίο περιλαμβάνει ανθολόγιο των ποιημάτων της και των πεζών της, τόσο από τις εκδόσεις των βιβλίων της, όσο και κείμενα για τη ζωή της από τη συγγραφέα, Νίκη Τρουλλινού, καθώς και ένα μέρος της αλληλογραφίας της με τον Νίκο Πλουμπίδη, τον Γιάννη Ρίτσο, τον Γιάννη Σκαρίμπα, τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Τάκη Καλμούχο, τον Βάσο Δασκαλάκη (σύζυγο της Έλλης Αλεξίου), τον Κ. Θ. Δημαρά και άλλους, με σχόλια από την επιμελήτρια του τόμου.
- Ελληνική πεζογραφία
Τα νοσταλγικά
Ορφανού Γεωργία€12.00€10.80Είναι άραγε τόσο δύσκολο να γράψεις απλά;
Μοιάζει πράγματι να είναι. Γι’ αυτό ο Γιώργος Σεφέρης, σπαρακτικά σχεδόν, ζητά να του δοθεί ετούτη η χάρη. Γι’ αυτό και κείμενα με απλό, ουσιαστικό λόγο, σήμερα σπανίζουν.
«Δεν θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη.
Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά σιγά βουλιάζει
Και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε
Από τα μαλάματα το πρόσωπό της …»
Αναμφίβολα, τα “Νοσταλγικά” της Γεωργίας Ορφανού την έχουν ετούτη τη χάρη. Η συγγραφέας τους, δασκάλα επί της ουσίας και όχι διδάσκουσα, δίνει μόνη της την εξήγηση στο επίμετρο.
«Τα κείμενα αυτά δεν γράφτηκαν για να παίξω, αλλά επειδή πρόσφατα είχα χάσει τη μητέρα και μετά τον άνδρα μου και πιο πολλά είναι δικές τους αφηγήσεις, είχα την εντύπωση ότι τους είχα κοντά μου όσο τα έγραφα».
Λόγος απλός και καθαρός, μια συνομιλία με απόντες που τους καλείς αναζητώντας την επικοινωνία μαζί τους, με όποιον τρόπο εσύ μπορείς να την εξασφαλίσεις. Και ένας άξιος φιλόλογος ποιόν άλλο τρόπο μπορεί να έχει πέρα από ένα χαρτί και ένα μολύβι;
Λόγος απλός και καθαρός, που περιγράφει ανθρώπινες σκηνές καθημερινού βίου. Μια συνομιλία με οικείους, χωρίς εξάρσεις, χωρίς μαλάματα.
Λόγος απλός και καθαρός γι’ αυτό και λόγος σπουδαίος. - ΚΡΗΤΙΚΑ
ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΟΤΗΤΑ
Φραγκιαδάκης Ι. θεοχάρηςΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ€16.50€14.85Κρήτη, αρχές του 1900 Κάποιος, πρόσφατα αποφυλακισμένος, επιστρέφει στο χωριό του, αφού εξέτισε την ποινή του. Μαζί του φέρνει ένα χειρόγραφο σημειωματάριο εκατό και πλέον σελίδων που περιέχει μαντινάδες και άλλα τραγούδια της Κρήτης. Ο πρώην κατάδικος παραδίδει το σημειωματάριο σε οικογένεια του ίδιου χωριού, άγνωστο γιατί… Το ανθολόγιο αυτό της κρητικής ποιητικότητας των τελών του 19ου αιώνα περιλαμβάνει γνωστά αλλά και άγνωστα στιχουργήματα. Πιθανόν ο συντάκτης να συγκέντρωσε σε αυτό ποιήματα που άκουσε -ή και εμπνεύσθηκε- μέσα στη φυλακή… Κρήτη, δεκαετία του 1960 Ηλικιωμένη σε χωριό του νομού Χανίων έχει μαζέψει γύρω της μικρά και μεγάλα κορίτσια και τους τραγουδά τον θρήνο για τους Λαρεντζάκη και Παπαδάκη που είχαν απαγχονίσει οι τούρκοι το 1894. Κρατά στα χέρια της τη Συλλογή κρητικών τραγουδιών του Αριστείδη Κριάρη, την οποία πού και πού συμβουλεύεται. Μια έφηβη ακροάτρια, με στενογραφικές ικανότητες (!), καταγράφει το τραγούδι σε τέσσερα φύλλα αλληλογραφίας. Στο τέλος, μάλιστα, αισθάνεται την ανάγκη να παραθέσει εν είδει βιβλιογραφικής παραπομπής τον τίτλο, τον συγγραφέα, την πόλη και το έτος έκδοσης του βιβλίου που κρατά στα χέρια της η ηλικιωμένη. Το ίδιο μοιρολόι για τους Λαρεντζάκη και Παπαδάκη υπάρχει, μεταξύ άλλων στιχουργημάτων, και στο χειρόγραφο του 1900. Από την αντιπαραβολή των δύο χειρογράφων προέκυψαν πολύτιμα συμπεράσματα. Κεντρική Μακεδονία, μέσα της δεκαετίας του 1960 Σε στρατόπεδο πυροβολικού στο Πολύκαστρο Κιλκίς, κρητικοί φαντάροι τραγουδούν μαντινάδες του στρατού. Κάποιοι καταγράφουν τις μαντινάδες (αυτό γινόταν συνήθως πάνω σε πακέτα τσιγάρων) και, τελικά, τις στέλνουν στους δικούς τους στην Κρήτη μέσω της αλληλογραφίας για να τους πουν πώς περνάνε… Κρήτη, μέσα της δεκαετίας του 1980 Λαϊκός άνθρωπος προχωρημένης ηλικίας, με έμφυτες, όχι σχολικές, ικανότητες στον λόγο και με γερή μνήμη, καταγράφει σε κλασικά μπλε τετράδια αυτά τα οποία θεωρούσε πως έπρεπε να αφήσει στους μεταγενέστερους ως γλωσσική και πνευματική παραδοση1